Demirel, dinlemektense okumayı tercih ederdi, birisi bir şey anlattığında “Yaz da getir/gönder,” derdi. Anadolu insanıyla keyifle sohbet eder ve onlardan çok şey öğrenirdi. Onların anlattıkları hikâyeleri, deyimleri, yerel ağızları, güzel sözleri -hatta küfürleri bile- küçük not kâğıtlarına yazardı. Dinlediği vaaz veya hutbelerden aklında kalan güzel cümleleri namaz çıkışında hemen kaydederdi. Demirel’in arşivinde üç, dört büyük …

