Merhum Demirel’in Cumhurbaşkanlığı döneminde Çankaya Köşkü’nde yaptığı heyet kabullerinde bulundum.
Burada aldığım notlardan “Cümleten Hoş Geldiniz” adlı kitap yazdım.
Bu kabullerde, Demirel’in gelen konuklarına sorduğu sorular ve söylediği sözler onun Türkiye’yi ve insanlarını yöre yöre ve her yönüyle tanıdığını gösteriyordu.
Ölümünün 9. Yılı anısına bu kabullerden bir seçki yaptım.
14 Ocak 1994-Tavas Heyeti
Tavas eskiden beri göç verir. Tavas olmasa, Nazilli olur mu?
Tavaslılar gayet müteşebbistirler. Ege şehirlerinde, İzmir’de, İstanbul’da, Nazilli’de çok güzel işler tuttular, onlarla hep övündüm.
7 Ağustos 1995-Salihli Heyeti
- Poyrazdamlar’ın önünden geçip giden kanal işliyor mu?
- Yukarıdan, Çömlekçi’den su veriliyor mu?
- Taytan Köprüsü’nden yukarıda bir sıkıntı var mı?
25 Aralık 1996- Mardin/Midyat/Şenköy Heyeti
30 sene önce Şenköy’ü ziyaret ettim. Midyat bölgesi, susuz bir yerdir. 300 metreden su çıkarttık. O zaman böyle 300 metre delecek makina falan da pek yoktu, suya kavuşturduk.
13 Kasım 1997- Ahlatlı Heyeti
Ahlat’ın mahallelerini, sokaklarını bilirim ve Ahlat’ta pek çok kişiyi ismen bilirim. Ahlat’ın Tunus Mahallesi’ni, selden ben kurtardım. Van Gölü’nün üstünde yollar yaptık, sulamaları yaptık, Erciş Ovası’ndaki bütün her şeyi biz yaptık vaktiyle…
18 Şubat 1998- Van/Gevaş Heyeti
Van Gölü’nün etrafında aşağı yukarı, Urartulardan sonra en çok iş yapan biziz. Erciş’te Koçköprü Barajını yaptık, sonra Zernek’i yaptık. Sonra Faruk Barajını, Sihke Barajını düzelttik. Muradiye sulamasını yaptık. Ve tabii ki en güzeli Şamram Kanalıdır.
- Mart 1998-Tokat/Turhal Heyeti
1952 Nisan’ında, Yeşilırmak taştı. O zaman Almus Barajı yoktu, bütün Kazova su altında kaldı. Turhal’ın kenar mahalleleri su altında kaldı. Orada taş bir köprü vardır. Taş köprünün üstünden sular aktı. Ben, o zaman mühendislik yapıyordum, beni oraya görevli olarak gönderdiler, gittim orada suları ölçtüm. Sonra geldim rapor verdim, dedim ki “Almus Barajı yapılmadıkça, bu taşmaya devam eder.” Almus Barajı’nı, DSİ Genel Müdürü olarak, sonra başbakan olarak yapmak, bitirmek, açmak bana nasip oldu.
8 Temmuz 1999-Ağrı Heyeti
Tahir geçidini bilir misiniz? Erzurum’dan Ağrı’ya giderken, bir süre Aras Nehri boyunda gittikten sonra dağlara tırmanılırdı. Bir yere gelinirdi, insan etrafına baktığı zaman bulutların içinde kaybolmuş; bu Tahir geçidiydi. Var mı bugün Tahir geçidi?
Şiran çayı boyunca, o dağları aşıp da Ağrı düzlüğüne geldiğiniz de farkına bile varmazsınız. Ondan sonra, Ağrı Eleşkirt arasında gittiğiniz zaman, durun bakın, üstünde DSİ yazılı artezyen kuyuları vardır, onları biz açtık
28 Eylül 1999-Ürgüp Heyeti
Ürgüp’ten hem siyasette hem hizmette çok değerli arkadaşlarımız çıkmıştır. Bir Çakır’ı unutmam, Mehmet Mutlu’yu da unutmam, onbaşıyı. Şaşılacak derecede Ürgüp turizmine sahip olmuştur, “Hökümet Fatma” o hâliyle, gözü görmez ama turist rehberliği yapardı. Bunlar, Anadolu insanın dinamizmini gösteren çok güzel şeylerdir.
25 Nisan 2000-Kütahya Heyeti
1965’li yılların sonrasında, bir gece Seyitömer’e gittiğimizi hatırlıyorum. Halk bize dedi ki, “Biz sabanla çift sürerken sabanın ucuna burada kömür takılıyor.” Hakikaten 1 milyar ton civarında bir kömür vardı. Ama “Bu kömür yanmaz, bundan bir şey olmaz.” demişlerdi. Sonra biz orada, Türkiye’nin en büyük santrallarından birini kurduk ve o kömür işletmesini açtık.
3 Mayıs 2000- Gemi İnşa Sanayicileri Birliği Heyeti
1965’te seçimlerden çıkıp, tek başımıza hükûmet olarak göreve başladığımız zaman, Polonya Büyükelçisi bana geldi, dedi ki, “Beş yüz sene evvel, sizin ecdadınız gemi yapardı. O zaman gemi yapan Türkiye, acaba beş yüz sene sonra niye gemi yapmıyor?” Bu lâf benim çok ağırıma gitti.
“Evvelâ bu Gölcük’ü ihya edelim, savaş gemisi yapmak için bize lâzımdır, sonra da tersane yapalım” dedim. 1968’de Pendik tersanesinin temelini attım, daha sonra Tuzla Tersanesinin temelini attım. Böylece, Türk gemi inşaiyeciliği başladı ve gelişti.
Demirel’i her geçen gün biraz daha özlemle, şükranla ve saygıyla anıyoruz, arıyoruz.
Mekânı cennet olsun.
Demirel Ne Derdi? 